Świadek w sprawie rozwodowej. Na co zwrócić uwagę przy dobieraniu świadków?

Zeznania świadków są bardzo często istotnymi dowodami w sprawach sądowych, w tym w szczególności w sprawach rozwodowych. To świadkowie wezwani do sądu opowiadają o tym, jak wyglądało pożycie małżeńskie stron, jak doszło do jego rozkładu, czy o relacjach rodziców z małoletnimi dziećmi. Ważne jest, aby świadek, którego chcemy powołać miał taką szczegółową wiedzę, był naocznym obserwatorem różnych ważnych wydarzeń między małżonkami, nie posiadał tej wiedzy jedynie z opowieści innych osób, aby była to osoba, która faktycznie spotykała się z małżonkami.
Z reguły taki właśnie świadek pozwoli nam na udowodnienie okoliczności istotnych dla sprawy, takich jak np. wina w rozkładzie pożycia małżeńskiego , czy dotychczasowy sposób wykonywania władzy rodzicielskiej przez rodzica.

Przed złożeniem pozwu rozwodowego, czy przesłaniem do sądu odpowiedzi na taki pozew przez pozwanego należy bardzo dokładnie zastanowić się nad kwestią świadków. Kto może być moim świadkiem? Jaką ta osoba ma wiedzę? Na jakie okoliczności ma zeznawać? Należy pamiętać przy tym, że nie ma żadnych przepisów, które nakazywałyby w ogóle powoływanie tego rodzaju dowodu w sprawie o rozwód, albo wskazywałyby na ilość świadków. Niemniej jednak trudno wyobrazić sobie sprawę rozwodową bez osobowych źródeł dowodowych, w tym świadków. W pozwie rozwodowym, czy odpowiedzi na pozew należy wskazać z imienia i nazwiska świadków, podać ich miejsce zamieszkania, oraz określić na jaką okoliczność mają zeznawać – tzn. wskazać tezę dowodową. W uproszczeniu określić, co chcemy udowodnić ich zeznaniami. Co do ilości świadków, to wydaje się, że minimalna ich ilość to 2-3 osoby, ale to oczywiście zależy od charakteru sprawy i od tego co chcemy udowodnić.

Należy jednak pamiętać o dwóch istotnych kwestiach związanych z powoływaniem świadków do sprawy rozwodowej. Po pierwsze, zeznawać nie mogą małoletni, którzy nie ukończyli 13 roku życia oraz zstępni stron (ich dzieci, czy wnuki), którzy nie ukończyli 17 roku życia. Świadkiem nie mogą być też osoby niezdolne do spostrzegania lub komunikowania swych spostrzeżeń. Po drugie, określona kategoria osób ma prawo odmówić zeznań, są to: małżonkowie stron, ich wstępni, zstępni
i rodzeństwo oraz powinowaci w tej samej linii lub stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia.

Przed przystąpieniem do przesłuchania świadka, po tym jak sąd uzyska od świadka podstawowe informacje o m.in. imieniu, nazwisku, wieku, wykonywanym zawodzie, czy pokrewieństwie bądź spowinowaceniu, z którąś ze stron, sąd pouczy uprawnionego świadka o prawie do odmowy składania zeznań, pytając go czy chce z tego prawa skorzystać czy chce zeznawać. To jest zawsze indywidualna decyzja świadka. Warto jednak mieć to na uwadze wcześniej i poinformować świadka o takiej możliwości. Istotne jest bowiem, żeby nie doszło do takiej sytuacji, że większość świadków powołanych przez stronę skorzysta z prawa do odmowy składania zeznań, co oczywiście może negatywnie wpłynąć na wynik sprawy rozwodowej z racji tego, że nie będzie ona w stanie udowodnić pewnych istotnych dla sprawy okoliczności.  

Comments are closed.