Przeskocz do treści
Odszkodowanie za błędy medyczne Gdańsk

Odszkodowanie za błąd medyczny

Sprawy odszkodowawcze związane wystąpieniem tzw. błędu medycznego są szczególną kategorią spraw albowiem najprościej rzecz ujmując dotyczą nieumyślnego działania, zaniedbania lub zaniechania lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, farmaceuty, diagnosty laboratoryjnego, fizjoterapeuty lub osoby wykonującej inny zawód medyczny powodującego szkodę po stronie pacjenta. Z reguły szkoda ta wiąże się z nieprawidłowo prowadzonym leczeniem.

Kancelaria udziela konsultacji prawnych osobom, które podejrzewają, że w ich przypadku doszło do błędu medycznego. Formułuje i występuje z roszczeniami odszkodowawczymi przeciwko osobie/podmiotowi odpowiedzialnemu za powstałą szkodę. Reprezentuje poszkodowanych przed Wojewódzkimi Komisjami ds. orzekania o zdarzeniach medycznych oraz przed sądami.

Ponadto, prowadzimy sprawy dotyczące naruszenia prawa pacjenta, o których mowa w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjent.

 

Kiedy dochodzi do błędu medycznego?

Błąd medyczny, inaczej zwany również błędem lekarskim, błędem w sztuce lekarskiej, to najprościej rzecz ujmując nieumyślne działanie, zaniedbanie lub zaniechanie lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, farmaceuty, diagnosty laboratoryjnego, fizjoterapeuty lub osoby wykonującej inny zawód medyczny powodujące szkodę po stronie pacjenta. Z reguły szkoda ta wiąże się z nieprawidłowo prowadzonym leczeniem.

 

Odszkodowanie za błąd medyczny – przedawnienie

W przypadku, gdy odpowiedzialność za błąd medyczny opieramy o przepisy o czynach niedozwolonych, to wówczas do przedawnienia zastosowanie znajdzie art. 4421 Kodeksu cywilnego. I tak, roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się albo przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.
Jeżeli natomiast szkoda wynikła ze zbrodni lub występku (przestępstwa), roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Dodatkowo trzeba wskazać, że w razie wyrządzenia szkody na osobie, przedawnienie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Z kolei przedawnienie roszczeń osoby małoletniej o naprawienie szkody na osobie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat dwóch od uzyskania przez nią pełnoletności.

 

Jak powinien wyglądać wniosek o odszkodowanie za błąd lekarski?

W przypadku, gdy odpowiedzialność za błąd medyczny opieramy o przepisy o czynach niedozwolonych, to wówczas do przedawnienia zastosowanie znajdzie art. 4421 Kodeksu cywilnego. I tak, roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się albo przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.
Jeżeli natomiast szkoda wynikła ze zbrodni lub występku (przestępstwa), roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Dodatkowo trzeba wskazać, że w razie wyrządzenia szkody na osobie, przedawnienie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Z kolei przedawnienie roszczeń osoby małoletniej o naprawienie szkody na osobie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat dwóch od uzyskania przez nią pełnoletności.